Al in mijn kinderjaren was ik erg nieuwsgierig naar hoe vanalles werkt, en hoe het er van binnen uit ziet, speelgoed vond ik soms interessanter als het kapot was, bvb… Al rap geraakte ik aan afgedankte uurwerken, radio’s, Tv’s…

Zo heb ik een levendige ervaring met elektronica onderdelen uit de jaren 50; dat waren bijna allemaal buisjes met draden aan. Je kunt gerust eens snuisteren op onderstaande websites die handelen over “oude radio’s” (de binnenkant van enkele radio’s van bijna 100 jaar geleden).

Alles veranderde met de opkomst van de halfgeleiders, vanaf de jaren 60 begon je deze overal te vinden in bv. radio’s en Tv’s. Eerst waren het vooral transistoren, dan ook IC’s of geïntegreerde schakelingen. Van binnen zit er een zeer dun schijfje halfgeleidermateriaal (Silicium), daarop zijn er minuscule sporen en patronen die de functie van het IC bepalen. Die schijfjes werden in het jargon CHIPS genoemd, in het Nederlands zou je dat schilfer of schijfje kunnen noemen. Hier kan je ook een lijstje terug vinden met meest verkochte elektronische componenten.

Soms zijn bepaalde benoemingen niet zo duidelijk afgebakend, dit is zeker zo voor het woord CHIP, de vele moderne miniatuur elektronica onderdelen, worden vaak allemaal “chip-componenten” genoemd, bv. chip-capacitor, chip-resistor, die dan ook verwijzen naar de bouwvorm: SMD (surface mounted device) ipv. klassiek of Through Hole (cilindervorm met draden).

Luc